Już las w Ardenach świeci.
Nie zbliżaj się do mnie.
Głupia, głupia,
zadawałam się ze światem:

Jadłam chleb, piłam wodę,
wiatr mnie owiał, deszcz mnie zmoczył.
Dlatego strzeż się mnie, odejdź.
I dlatego zasłoń oczy.

Odejdź, odejdź, ale nie po lądzie.
Odpłyń, odpłyń, ale nie po morzu.
Odfruń, odfruń, dobry mój,
ale powietrza nie tykaj.

Patrzmy w siebie zamkniętymi oczami.
Mówmy sobie zamkniętymi ustami.
Bierzmy siÄ™ przez gruby mur.

Mało śmieszna para z nas:
zamiast księżyca świeci las,
a podmuch zrywa twojej damie
radioaktywny płaszcz, Pyramie.

Wisława Szymborska, Sen nocy letniej

Dzień Czwarty. Scena Główna.
NiezobowiÄ…zujÄ…ce podrygi sceniczne, czyli „Sen nocy letniej” Teatru The Globe.

Katarzyna Wysocka

Więcej recenzji i materiałów o Festiwalu Szekspirowskim:Serwis Festiwalu Szekspirowskiego

4 sierpnia w pięknych okolicznościach przyrody parku w Kolibkach można było obejrzeć szkolne przedstawienie zawodowych aktorów brytyjskich. Niewielka namiotowa scena z bocznymi leżakami i parasolami komponowała się przyjemnie z soczystą zielenią. Pachniało konwencją letniego teatru objazdowego, witanego niegdyś zarówno w królewskich ogrodach, jak również na jarmarkach (wszakże jarmark Św. Dominika trwa).

Foto: Piotr Wyszomirski

W skąpej formie otrzymaliśmy zatem trochę farsy, kuglarskich gestów, pociesznego wychodzenia poza obręb sceny ( Will Mannering jako Spodek wchodzi na ogrodzenie, Demetriusz-Kyle Soller biega między rzędami widzów, aby uciec przed Heleną-Sally Tatum, wreszcie Oberon vel Tezeusz-Jason Baughan wraz z Tytanią vel Hipolitą-Cate Hamer zasiadają między spektatorami, aby oglądnąć parodię epizodu z życia Priama w wykonaniu scenicznych prostaków) oraz amatorskie wariacje muzyczne nawiązujące do nowoorleańskiego jazzu z lat dwudziestych zeszłego wieku.

Aktorzy próbowali radzić sobie z otwartÄ… przestrzeniÄ…, pozbawieni mikroportów przemawiali raczej gÅ‚oÅ›no, bez szczególnej dbaÅ‚oÅ›ci o wyraźne mówienie; kontakt z widowniÄ… nawiÄ…zywano przez zadawanie krótkich pytaÅ„, oderwanych od tekstu Szekspira, dosiadanie siÄ™ do wybranych widzów, przez używanie pojedynczych słów w jÄ™zyku polskim. DziaÅ‚ania takie spotykaÅ‚y siÄ™ z życzliwym i serdecznym przyjÄ™ciem publicznoÅ›ci, wÅ›ród której przeważaÅ‚a mÅ‚odzież szkolna i studencka oraz rodziny z dziećmi i inni miÅ‚oÅ›nicy festiwalu, jÄ™zyka angielskiego, Szekspira, wypoczynku na Å‚onie natury lub wszystkiego naraz. Aktorzy nie mieli zbyt wiele do powiedzenia, odgrywali swoje role dostatecznie, by rozÅ›mieszyć, lecz nie zaintrygować. Zagrano grubszÄ… kreskÄ…, ale nie do koÅ„ca, jakby nikt nie mógÅ‚ siÄ™ zdecydować na konwencjÄ™: letniÄ…, obscenicznÄ… czy kabaretowÄ…. Puk – Bethan Walter bezÅ‚adnie biegaÅ‚a po scenie, nie spinaÅ‚a przedstawienia, nie prowokowaÅ‚a atrybutami osobistymi ( Puka gra przecież prawdziwa kobieta!). Helena dramatycznie matowa, lecz w zwiewnej sukience. Lizander przystojny, uwodzicielski i mÄ™ski, jakkolwiekby nie zagraÅ‚, damska publiczność przyjmie to z westchnieniem.

Na widowni wybitni ludzie teatru: prof. Jan Ciechowicz ( gustowna czapeczka, Å›wietnie bawiÅ‚ siÄ™ do koÅ„ca) i postać dnia wedÅ‚ug e-teatru, podwójny laureat Yoricka, wybitny reżyser Maciej Prus (to byÅ‚ jego piÄ…ty spektakl festiwalu i czwarty, na którym nie mógÅ‚ wytrzymać do koÅ„ca). WczeÅ›niej przedstawienie goÅ›ciÅ‚o w SÅ‚upsku, ale tam zdecydowanie głównym wydarzeniem byÅ‚a obecność Mateusza DamiÄ™ckiego, legendarnego odtwórcy jednej z ról w serialu „Teraz albo nigdy” ( zobacz relacjÄ™ ze SÅ‚upska).

Ilustracja: Izabela Olszewska

Przedstawienie The Globe – co najwyżej Å›rednio zagrane i niewymyÅ›lnie zainscenizowane, pokazaÅ‚o jeszcze jeden rodzaj magii teatru: gdy publiczność kulturalna jest a pogoda Å‚adna, wszystko może siÄ™ zdarzyć, jak w recenzowanej komedii. StÄ…d też zaskakujÄ…ce, szybkie i dziarskie owacje na stojÄ…co. TOTUS MUNDUS AGIT HISTRIONEM! (caÅ‚y Å›wiat gra komediÄ™).

Sen nocy letniej, Szekspirowski Teatr Globe, Londyn, Wielka Brytania, Reżyseria: Raz Shaw, Scenografia: Hannah Clark, Muzyka: Alex Silverman, Choreografia: Georgina Lamb, Obsada: Jason Baughan (Oberon/Theseus), Cate Hamer (Titania/Hippolita), Will Mannering (Bottom), Chris McGill (Lysander), Siân Robins-Grace (Hermia), Kyle Soller (Demetrius), Sally Tatum (Helena), Bethan Walker (Puck). Czas trwania: 150 min. Park Kolibki w Gdyni, 4 sierpnia 2009.

Więcej o teatrze, operze, muzyce poważnej i filmie

Udostępnij