Nigdy nie uważałem że istnieje jedna, jedynie słuszna prawda. Ani moja własna, ani czyjakolwiek inna.
Wierzę wszystkim tym, którzy twierdzą, że wiedzą jak żyć. Wierzę wszystkim filozofom i ich teoriom. Każda z nich może być użyteczna w swoim czasie, miejscu i sytuacji. Ale odkryłem, że każda z nich może istnieć tylko przy żarliwej i absolutnej identyfikacji z danym światopoglądem.

Czas jednak płynie nieubłaganie. Tak bardzo, jak zmienia się świat, zmieniamy się my, tak samo mocno odmieniają się nasze cele, przekonania. Patrzę wstecz, na wiele lat przekazywania światu różnych idei przez różnych ludzi, przy różnych okazjach. Jedna rzecz jest przy tym dla mnie pewna - aby ideologia miała jakikolwiek sens, gdzieś na świecie musi istnieć jej obrońca. Ktoś, kto poświęci się jej całkowicie, poświęci nawet swoje własne życie by przetrwała... I w tym samym czasie będzie słuchać wewnętrznego głosu, który szepcze: "Nie traktuj tego zbyt poważnie. Trzymaj się tego mocno, lecz kiedy przyjdzie ci to już wypuścić - zrób to bez żalu."

Peter Brook

Dzień Szósty. Scena Główna.
Bardzo uroczysta nuda, czyli „Warum, warum” Petera Brooka
Katarzyna Wysocka

Więcej recenzji i materiałów o Festiwalu Szekspirowskim:Serwis Festiwalu Szekspirowskiego

„Warum, warum” Petera Brooka to spektakl, na którym nie można byÅ‚o nie być. Mimo bardzo zróżnicowanego przyjÄ™cia na toruÅ„skim „Kontakcie”, obecność na gdaÅ„skich przedstawieniach byÅ‚a obowiÄ…zkowa dla każdego, kto chciaÅ‚by mienić siÄ™ w TrójmieÅ›cie miÅ‚oÅ›nikiem współczesnego teatru. Festiwalowa publiczność jest specyficzna, tak jak i jej sÄ…dy. Dlatego tyle zachwytów, choć ziewania i sprawdzania godziny na komórkach niemaÅ‚o.

84-letni Peter Brook , Mistrz, zaÅ‚ożyciel w 1971 roku MiÄ™dzynarodowego Centrum PoszukiwaÅ„ Teatralnych w Paryżu, uczestnik niezapomnianego, teatralnego Woodstocku, czyli Teatru Narodów w 1975 roku, podsumowuje swojÄ… twórczość. Coraz częściej jego realizacje to fragmenty, wariacje, kompilacje. Mam nadziejÄ™, że jeszcze wyjdÄ… spod jego rÄ™ki peÅ‚nowymiarowe, wielkie spektakle, ale obawiam siÄ™, że reżyser „WÅ‚adcy much” na staÅ‚e zatrzymaÅ‚ siÄ™ na etapie rozrachunku ze sobÄ… i teatrem. Oby to nie byÅ‚ jego testament...

Jerzy Grotowski i Peter Brook, spotkanie podczas Uniwersytetu Poszukiwań Teatru Narodów, Wrocław, 1975 , za: www.grotowski-institute.art.pl

Każdy kontakt z jego legendÄ… ma charakter metateatralny, co utrudnia obiektywnÄ… ocenÄ™ dzieÅ‚ reżysera „Mahabharaty”. Jednak mimo wielkiej estymy i Å›wiadomoÅ›ci nieÅ›miertelnoÅ›ci inscenizatora, „Warum, warum” nie zachwyca, a wrÄ™cz, po prostu, nudzi. Manieryczna, irytujÄ…ca momentami gra Miriam Goldschmidt co chwila doprowadza do deziluzji. Fragmenty wybrane przez autorów tego eseju teatralnego nie zawierajÄ… żadnej myÅ›li, która zostaÅ‚aby na dÅ‚użej dziÄ™ki swej Å›wieżoÅ›ci lub oryginalnoÅ›ci. Choć to monodram, zostaÅ‚ wystawiony na dużej scenie Teatru Wybrzeże, co chyba byÅ‚o pomysÅ‚em ryzykownym :duża przestrzeÅ„ jeszcze bardziej uwypukliÅ‚a sÅ‚abość tekstu i aktorki.

Foto: Robert Kaleta, za: www.festiwalszekspirowski.pl

Widzowie byli Å›wiadkami rozważaÅ„ o sensie teatru i aktorstwa, pracy z tekstem i z sobÄ…, o potrzebie wyjÅ›cia z formy i powracania do niej, o nieustannym wysiÅ‚ku intelektualnym, o tworzeniu i podporzÄ…dkowywaniu siÄ™ pewnym koncepcjom filozoficznym, o milczeniu, o scenicznej wolnoÅ›ci i wiÄ™zieniu, o pamiÄ™ci i dzieciÄ™cym zapatrzeniu. Pytania padaÅ‚y gÄ™sto, odpowiedziÄ… byÅ‚y dÅ‚uższe pauzy lub wygrana przez Goldschmidt ilustracja. Nie padaÅ‚y deklaracje i niepodważalne prawdy; wykorzystane cytaty i parafrazy słów znanych reformatorów teatru, jak: Meyerhold, Craig, Dullin, Artaud, Motokiyo, czy wreszcie Szekspira byÅ‚y „wrzucone” na warsztat i „obrabiane”. Może jedynÄ… wartoÅ›ciÄ… w Å›wiecie pozostaje dokonywanie ustawicznych reformacji wÅ‚asnych i teatralnych dziaÅ‚aÅ„, by dotrzeć do istoty? Ale co jest życiem, a co teatrem? Nikt nie Å›miaÅ‚ udzielić odpowiedzi. Warum?

Ten na poÅ‚y monodram, na poÅ‚y prezentacja, gdyby byÅ‚a dzieÅ‚em nieznanego twórcy, przeszÅ‚aby niezauważona, gdyby nie rewelacyjna „Å›cieżka dźwiÄ™kowa” w wykonaniu Francesco Agnello , który gra przede wszystkim na hangu.

To chyba najnowszy, bo wymyślony w 2000 roku w Bernie przez Felixa Rohnera and Sabinę Schärer instrument, który zaczyna robić furorę w świecie muzyki. Na pierwszy rzut oka to sklejony z przykrywką wok, jednak Agnello nie gotował w nim ryby po syczuańsku, ale wyczarowywał zagadkową skalę dźwięków. Włoski perkusjonista występuje nie tylko solo, ale także w zespole:

Ucho Gdynia Gazeta Świętojańska

PianHang Avignon2007 imprumptus no1. Piano: Davide Liuni Hang: Francesco Agnello, Avignon Festival 2007, Chapelle de l'Oratoire . . JeÅ›li masz kÅ‚opoty z „odpaleniem” filmu, wejdź tutaj

Zobacz strone o hangu

Peter Brook, Marie-Hélène Estienne „Warum Warum”, Schauspielhaus Zürich. Reżyseria: Peter Brook. WystÄ™pujÄ…: Miriam Goldschmidt i Francesco Agnello. Czas trwania: ok.65 minut, Teatr Wybrzeże, 6 sierpnia 2009.

Więcej o teatrze, operze, muzyce poważnej i filmie

Udostępnij